"Έξι χρόνια γκρούπι"

Μια βραδιά στο Σταυρό. Ένα γράμμα. Ένας διάδρομος αεροπλάνου. Ένα τηλέφωνο γραμμένο σ'ένα κομμάτι χαρτί σκισμένο από το βιβλίο που υποτίθεται ότι θα διάβαζα κατά τη διάρκεια του ταξιδιού. Μια σουρεάλ βραδιά που ξεκίνησε σε μια φοιτητική εστία με σπιτικές φακές και κατέληξε στο Ανατολικό Βερολίνο με ζεστό κόκκινο κρασί. Μια χρονιά με αμέτρητα live. Πρέπει να είδα το ίδιο πρόγραμμα γύρω στις 7 φορές εκείνη τη χρονιά. Μια υπόσχεση που ήταν μόνο λόγια. Ένας μεγάλος θυμός. Ένα εμπάργκο. Μια αποκατάσταση. 6 CD. Άπειροι καταγεγραμμένοι στο μυαλό μου στίχοι.
Εχθές ήταν μακράν η καλύτερη μέχρι τώρα βραδιά του '12. Μου δίνει απίστευτη χαρά να γνωρίζω ότι μέσα στη γκρι πραγματικότητα που με περιβάλλει σχεδόν καθημερινά, υπάρχουν ακόμα στιγμές και μουσικές που κάνουν το τώρα μου πολύχρωμο και φωτεινό.
Δε θα το έχανα με τίποτα...



"Dreams when you 're still awake make the doors look open wide."